Minsan darating sa puntong…
Yung mga taong dati mong kasama,
Dadaan daanan ka nalang….
Yung tipong wala lang kayong pinag
daanan,
Yung tipong di kayo magkakilala at di
niyo nakikita ang isa’t isa
Pero sa kabila ng lahat ng yun, di mo
maalis na…
Maraming beses kayong tumawa ng sabay
at dahil sa isang pagkakamali lang…
biglang nagbago yung lahat.
………………………………………………….
Mahabang panahon ang ginugol nio para
maibalik yun.
Pero kahit anung pilit mo ay di mo
mapigilang balikan yun,
Nung napanood ko yung pelikulang “the
vow”
Isang linya ang inantay kong sambitin
ng isa sa mga gumanap dun
“na sa isang pagkakamaling nagawa nung
asawa niya,
nagawa nyang patawarin ito,
dahil sa madaming magagandang bagay na
nagawa niya para sa kanya”
mahirap man paniwalaan na magagawa mong
patawarin at
maibalik kung anu man kayo noon ,
darating at darating ka sa puntong….
“oo nga pala” hindi naman mahirap!
Isang buntong hininga…
Tapos sasabihin mo ulit…
“nakalimutan ko na, kaya wag mo nalang
ulitin”
at magiging dahilan yun ng pagbangon ng
pag asang maibabalik pa…
at ang pagpapatawad ng bawat isa sa
kamaliang nagawa at sa panibagong papel na
muling susulatan ng alaala. J
Comments